MANGOD  
 

 

 

 

 


CHARLEMAGNE PALESTINE (US) & THE K (F)

'muziek, performance, multimedia'

Muzikant, beeldend kunstenaar en performer Charlemagne Palestine gaat in op de Open Circuit- uitdaging rond 'Mangod' en presenteert, geïnspireerd door Angelo Perrotti's gedicht 'Blakend in de zon', twee versies van een nieuwe muzikale compositie voor stem en virtuele Bösendorfer -internationale première van een nieuwe toepassing die na jaren research het sonorisch bereik van de Bösendorfer-piano elektronisch weet te vertalen- en nieuw videowerk in samenwerking met de Franse multimediakunstenaar The K. Charlemagne Palestine behoort tot de eerste generatie componisten die aan de wieg van het Amerikaanse minimalisme stond. Samen met o.a. Terry Riley, Tony Conrad, Steve Reich en La Monte Young speelt hij een cruciale rol in de ontwikkeling van wat pas later een bijzonder invloedrijke muzikale strekking zou blijken. Gefascineerd door de zoektocht naar de 'golden sound' stort hij zich eind jaren zestig op het ontwikkelen van elektronische middelen die hem kunnen helpen om zijn ideaal te benaderen. Hij werkt aan de ontwikkeling van de Buchla- synthesizer in New York en gaat in op 'elektronisch muziekpionier' Morton Subotnicks uitnodiging om zijn zoektocht verder te zetten aan het California Institute of the Arts. Het is echter de Bösendorfer Imperial grand piano -die Palestine begin jaren zeventig eerder toevallig hoort- die het volledige controleerbare sonische spectrum bevat dat hij voor ogen heeft. Vanaf dan wordt dit instrument een obsessie en wordt Palestine bekend voor zijn extreem fysische, minimale en trance inducerende performances. Eind jaren zeventig verdwijnt hij echter uit de muziekscene om zich toe te leggen op zijn andere passie, de beeldende kunsten. Hij creëert Charleworld, een universum van pluchen dieren waarmee hij wereldwijd tentoonstelt. In 1987 maakt hij furore op Documenta 8 in Kassel door, tegen alle thematische richtlijnen in, een reuzen knuffelbeer (God Bear) met drie hoofden te presenteren. Het zal nog tot 1996 duren vooraleer Charlemagne Palestine terugkeert naar de muziek en naar performance. Een nieuwe generatie muzikanten herontdekt zijn werk en zoeken samenwerking (Pan Sonic, David Coulter... ), labels als Staalplaat, Barooni en Alga Marghen brengen nieuw en oud werk op de markt en Palestine voelt zich gesterkt om zijn beeldend en muzikaal universum voortaan te laten samenvallen. In november 2000 presenteert hij in kunstencentrum BELGIE 'Charlemagne par Charlemagne' een bijzondere expo en enkele spraakmakende performances die een begeesterd publiek weten te bekoren. Hij verblijft dan permanent in Brussel en het grote publiek maakt in 2003 kennis met zijn werk via 'Charleblitz' een expo in het Brusselse atomium, gevolgd door de publicatie van 'Sacred Bordello' in 2004 dat een overzicht biedt van Palestine's carrière als muzikant en beeldend kunstenaar.

http://www.charlemagnepalestine.org/