Na zijn debuut met ''Ex est enz.' (1994) in kunstencentrum BELGIE wist theatermaker, perfomer en beeldend kunstenaar Kris Verdonck te verrassen met zijn Tutorial-reeks, een opvallend staaltje vernieuwend theater dat niet onopgemerkt bleef. Deze presentatie van beeldende kunst en performance binnen een theatrale context vond in 2002 via kunstencentrum BELGIE, Het Net (Brugge) en Nadine (Brussel) uiteindelijk zijn weg naar de Antwerpse Singel (2003). De installatiereeks '5'(een coproductie van de Beurschouwburg en kunstencentrum BELGIE) was een van de hoogtepunten van het afgelopen KunstenFestivaldesArts en is een ideale introductie voor de nieuwe creatie Catching Whales Is Easy. De installaties In, Dancer#1 en How It Works zorgen samen met Catching Whales Is Easy voor een verrassend en avontuurlijk theatraal parcours.

CATCHING WHALES IS EASY
een opdracht van kunstencentrum BELGIE aan Kris Verdonck (concept/choreografie)
productie ism Kunstencentrum BELGIE, Beursschouwburg Brussel en Fyke


Catching Whales is easy is een theaterstuk bestaande uit drie korte monologen. Er wordt met verschillende media gewerkt: beeld, klank, computersimulatie, robotica. Driemaal gaat een beeldend kunstenaar, gespecialiseerd in multimedia en interactieve installaties, de dialoog aan met een acteur. De acteurs zijn meer performers dan acteurs in de klassieke betekenis, ze hebben zowel ervaring met theater (Fabre) als met dans (P.A.R.T.S). Interactiviteit tussen de verschillende media is het sleutelwoord. De acteurs bevinden zich in een installatie; ze maken deel uit van een interactieve scenografie.




MONOLOOG 1: THE TEXAS CHAINSAW MASSACRE
Speler: Geert Vaes
Installatie: Chris Musgrave (http://www.auraloptic.org)

In de enscenering is de acteur een 'talking head', een spreker die de tekst uiterst nauwkeurig zegt; de taal als het absolute instrument van de acteur. Maar tevens wordt hij het instrument, de speelbal ervan.

Zwart, leer, ijzer, stampen, duisternis. Staat daar iemand? Het stampen is een ritmisch laagfrequent zwaar beven, dat het lichaam met de maag opvangt, vermengd met een hoop afzonderlijk niet te onderscheiden, lichtere metalen ritmische geruisseries, een warrige harde maar nog niet pijnlijke optelsom van fabrieksgeluiden klikken, ratelen, hameren, rammelen, rinkelen, voor alles, onder alles, stampen, beven, stampen, beven, de bodem siddert.
Rainald Goetz



MONOLOOG 2: BREATH
Speler: Heike Langsdorf
Installatie: Antoine Desvigne

De acteur gaat een dialoog aan met een computer.

Aan alles gedacht?... Niets vergeten?.... Nu zit je lekker hé?... Niemand kan je zien.... Niemand kan je bereiken.... Waarom doe je het licht niet uit?... Misschien zit er een wandluis naar je te loeren
Samuel Beckett




MONOLOOG 3: INTERIM
Speler: Kaya Kolodziejczyk
Installatie: Chris Vleeshouwers

Fysiek gevaar brengt de acteur in een staat van onmacht.

Während nur eines Zungenschlags gibt es Urknall und Wärmetod vom roten Riesen bis zum weissen Zwerg
die ganze Skala mir fallen kosmische Dimensionen aus dem Mund in der Beschreibung eines Kusses der Interimsliebenden die Liebenden der Interimsliebenden im Interim.
Zwischen Mikrophon und Makrokosmos zwischen Chaos und ohne Ziel zwischen Plankton und Philosophie
zwischen Semtex und Utopie gibt es sie die Interimsliebenden.

Blixa Bargeld (Einsturzende Neubauten)
------------------------------------------------------------------------

 

 


installatiereeks
producties met steun van kunstencentrum BELGIE

IN - DANCER#1 - HOW IT WORKS
In, Dancer#1 en How It Works zijn installaties/performances die de mogelijkheden en gevolgen van interactie tussen lichaam en object onderzoeken. De performances bevinden zich in het spanningsveld tussen dramatische en beeldende kunsten. Het uitgangspunt is de klassieke theatrale handeling, die tijdens het productieproces tot het uiterste wordt gereduceerd. Deze reductie heeft vaak tot gevolg dat de mens fysisch slechts gedeeltelijk aanwezig blijft, hij wordt vertegenwoordigd door een machine, een geluid of een beeld. Het is een verhaal tussen mechaniek en leven, bevroren theater. IN
In een aquarium staan om de beurt een acteur en een actrice in kostuums volledig stil. Geluiden als ademhaling en hartslagen worden versterkt. We horen de soundscape van hun lichaam. De acteurs raken in een staat vergelijkbaar met coma.

Een stem komt tot iemand in het donker, stel het je voor. Tot iemand op zijn rug in het donker. Dit merkt hij aan de druk op zijn achterkant en aan hoe het donker verandert wanneer hij zijn ogen sluit en opnieuw wanneer hij ze weer opent. slechts een klein deel van wat gezegd wordt valt te controleren. zoals bijvoorbeeld wanneer hij hoort, je ligt op je rug in het donker. dan moet hij de waarheid van wat gezegd wordt erkennen.

Samuel Beckett: Gezelschap

DANCER#1

Hoe de afwezigheid van acteurs en de eenvoudige motoriek van een alledaagse slijpschijf kan leiden tot pure Griekse tragedie wordt duidelijk in Dancer#1. Wanneer een machine in een situatie gebracht wordt die organisch is of waarin wetten van chaos gelden, gaat het er alles aan doen om zijn verstoorde evenwicht terug te vinden. Die zoektocht is verrassend theatraal. Über das Marrionettentheater van Heinrich von Kleist (1777-1811) en de Griekse tragedie vormen hier de inspiratiebron.

HOW IT WORKS
Paradoxaal is het robotje één van de meest menselijke figuren in de voorstelling. Hij rijdt zelfstandig door het publiek, komt mensen bekijken en zendt beelden en klanken door. Uitgangspunt voor deze installatie is Joey, the mechanical boy, een 9-jarig schizofreen jongetje dat speelde dat hij robot was, omdat hij bang was van gevoelens.

 
 
 

DATA:
vr 26 en za 27 maart
AANVANG: 20u00 (performances Kris Verdonck + op zaterdag aansluitend concert van RICHARD DIVINE

INKOM VRIJDAG: EUR 5
(leden BELGIE) /
EUR 7

RESERVATIE
GEWENST!

INKOM ZATERDAG: EUR 7
(leden BELGIE) /
EUR 9

RESERVATIE
GEWENST!