Videofragment (3 min.) van
'Het was zonder twijfel een ongeluk': klik hier
realisatie Kamiel De Meester


Van en met: Natali Broods
Met medewerking van: Jolente De Keersmaeker en Sara De Roo
Choreografie: Charlotte Vanden Eynde
Kostuums: An D’Huys
Licht en decor: tg STAN
Naar de roman: ‘Wir töten Stella’ van Marlen Haushofer
Vertaling: Daan Cartens
Productie: tg STAN

Anna, een huisvrouw met twee kinderen, zit gevangen in het uitgeblust huwelijk met haar man Richard. Als ze Stella, de dochter van een vriendin, tijdelijk in haar gezin opneemt drijft ze het jonge meisje in de armen van haar overspelige echtgenoot. Tot een uitgesproken conflict komt het echter niet. Anna laat alles lethargisch gebeuren en houdt oogkleppen op om zichzelf en haar gezin te beschermen. Is het lafheid of is het liefde? Gemakzucht of angst voor verandering? Anna’s leven blijft roerloos in de verlammende greep van het noodlot. Stella raakt stilaan verscheurd door het stilzwijgen van Anna... kan het lijden niet meer aan en werpt zich tenslotte voor een vrachtwagen.

“ Ik las ergens dat ge overal aan kunt wennen en dat gewoonte de sterkste kracht in ons leven is. Ik geloof dat niet.
Dat is slechts een uitvlucht die we gebruiken om niet over het lijden van onze medemens na te moeten denken, om niet over ons eigen lijden na te moeten denken.
Het is waar dat een mens veel kan verdragen, alleen niet uit gewoonte, maar omdat er een flauw sprankeltje in hem rest met behulp waarvan hij in stilte hoopt, op een dag de gewoonte te kunnen doorbreken.
Dat men dat meestal uit zwakte of lafheid niet kan, doet daaraan niets af.
Of zouden er twee soorten mensen zijn: zij die kunnen wennen en anderen die dat niet kunnen ?”

uit: ‘Wij doden Stella’, Marlen Haushofer

Natali Broods studeerde in 2000 af aan de Studio Herman Teirlinck en is sindsdien geen onbekende voor kunstencentrum BELGIE. Het afstudeerproject ‘De Kleine Bezetting’ (Broods, De Keersmaeker, Vanden Broecke) kreeg hier in datzelfde jaar al een eerste doorloop (hernomen in 2002 onder de vlag van Cie De Koe). Verder werd het BELGIE-publiek verwend met klassestukken als ‘Salut Les Filles’ (2002), ‘Drop Dead Monkey’ (2003), ‘Quarantaine’ (2004), ‘De Man Die Zijn Haar Kort Liet Knippen’ (2004) en ‘Who’s Afraid Of Virginia Woolf’ (2006), waarin Broods keer op keer haar kwaliteiten als actrice en theatermaakster wist te bevestigen.

Ook tg STAN vond al vroeg de weg naar het BELGIE-podium met ‘Pick-up/kanker’ in 1996, ‘La Carta’ in 2001 en ‘Salut Les Filles’ in 2002. De acteurgerichte en ondogmatische aanpak en het steevast maatschappijkritische repertoire van tg STAN leverden de theaterspelersgroep rond Raf De Clercq, Jolente De Keersmaeker, Sara De Roo, Karolien Derwael, Damiaan De Schrijver, Renild Van Bavel, Kristin Van der Weken, Frank Vercruyssen, Thomas Walgrave en Tim Wouters reeds negen selecties op voor het Theaterfestival. Ook kreeg STAN in 1999 met ‘My dinner with André’ (i.s.m. Cie de Koe, kc BELGIE 1999) en in 2003 met ‘Vraagzucht’ de Grote Theaterfestivalprijs. Sinds 2000 staat STAN bijna jaarlijks op de affiche van het Festival d’Automne in Parijs, in 2005 zelfs met vijf verschillende producties. Met ‘Het Was Zonder Twijfel Een Ongeluk’ toont Natali Broods met tg STAN opnieuw een sterk stuk theater dat niemand onbewogen laat.

http://www.stan.be

 
 
 

DATUM: vr 6 juni

AANVANG: 20u00


INKOM:
EUR 7
(leden BELGIE) /
EUR 9

RESERVATIE
GEWENST!
belgie@skynet.be of 011/22.41.61