project-event
in het kader van
de 1ste Hasseltse Triënnale voor beeldende kunst, mode en design:
http://www.superhasselt.be


In het kader van SUPER! de 1st Hasseltse Triënnale voor beeldende kunst, mode en design stelt de internationaal gerenommeerde kunstenaar, componist en curator Paul Panhuysen voor kunstencentrum BELGIE een bijzonder tweedaags installatie- en per-formanceparcours samen dat zijn weerslag zal vinden op vrijdag 14 en zaterdag 15 oktober. Voor deze gelegenheid brengt Panhuysen een internationaal gezelschap van muzikanten, beeldende kunstenaars en performers samen en presenteert het geheel onder de titel ‘Number Made Audible’. De titel mag letterlijk worden genomen ‘getallen hoorbaar maken’ of hoe mathematische berekeningen, voorspelbare en niet voorspel-bare getallenreeksen en frequenties, Pythagoras en Galileo kunnen leiden tot een oog- en oorprikkelend evenement. Paul Panhuysen, Tom Johnson, Jens Brand en Aernoudt Jacobs/tmrx laten met ‘Number Made Audible’ de grenzen vervagen tussen installatie, perfomance en concert.


PAUL PANHUYSEN: ‘Andere Tijden’2005

Voor ‘Number Made Audible’ presenteert Paul Panhuysen een nieuwe pendulum(sling-er)installatie. Kleine batterij-gedreven motors sturen 19 pendulums aan. De lengte van de pendulums, gemaakt van dunne ijzeren staafjes en verzwaard met gewichtjes Paul Panhuysen van 30 gram, variëren in lengte van 30 tot 60 cm. Elke pendulum is 30mm langer dan de voorgaande en raakt met verschillende intervallen de snaren van de Long String Installation die doorheen de hele ruimte worden gespannen. Deze installatie kent dan ook een continu wisselend geluidspatroon en wordt een waar concert als Paul Panhuysen met geharste handen simultaan de Long Strings (lange snaren) zal bespelen.
Paul Panhuysen (1934, Borgharen) studeerde schilderkunst, monumentale vormgeving en kunstsociologie, was vervolgens actief in diverse Nederlandse musea en academies, richtte half jaren zestig de aan de Fluxus-beweging verwante kunstenaarsgroep ‘De Bende van de Blauwe hand op’ en startte in 1968 met het, nog steeds actieve, experimentele Maciunas Ensemble, genoemd naar Fluxus grondlegger George Maciunas. Gevonden voorwerpen (objecten) en toevalselementen (chance), systematische ordeningssystemen en mathematische reeksen worden vanaf de jaren zeventig steeds belangrijker voor Panhuysen en ‘geluidskunst’ krijgt een prominente plaats in zijn beeldend werk. Zijn Long String Installations (lange resonerende snaren) waarbij beeld en geluid inspelen op de akoestiek en de architectonische kwaliteiten van een bepaalde locatie bezorgen Panhuysen sinds 1982 een wereldwijde reputatie als innoverend beeldend kunstenaar en performer. Tussen 1980 en 2001 was hij tevens directeur van het door hem opgerichte Apollohuis in Eindhoven, een internationaal georiënteerde vrijplaats waar kunstenaars uit diverse disciplines hun werk konden presenteren (o.a. Jim O’Rourke, Raphael Toral, Derek Bailey, Terry Fox, Remko Scha, Joe Jones, Arnold Dreyblatt, Pierre Bastien). Het Apollohuis hield in 2001, na 476 concerten en performances, 253 tentoonstellingen en installaties, 46 publieke lezingen en symposia en talloze festivals, op te bestaan als publieke ruimte maar laat tot op de dag van vandaag zijn internationale invloed gelden.
http://www.artpool.hu/harmas/apollohuis_en.html
http://www.artkontakt.intercom.pl


TOM JOHNSON: ‘Galileo’
De Amerikaanse componist en muziekcriticus Tom Johnson laat ons kennismaken met ‘Galileo’, een instrument, installatie en compositie die tot stand kwam op basis van de proefondervindelijke vaststellingen met pendels (slingers) die natuurkundige en filosoof Galileo Galilei al vanaf het einde van de 16e eeuw deed. Johnson bevestigt 5 metalen staven aan koorden van verschillende lengtes. De traagste (langste) pendel hangt aan een koord van om en bij de 4 meter. Al de andere pendels worden zorgvuldig uitgemeten volgens Galilei’s gevonden pendelformule zodat de tijdscycli 1/2, 2/3, 3/4 en 4/5 zijn van de tijd die de langste pendel nodig heeft om 1 cyclus te doorlopen. Tom Johnson laat ons door middel van verschillende composities al de verschillende ritmische combinaties horen. Hij slaat de metalen staven aan met verschillende soorten materialen.
Tom Johnson (1939, Colorado) wordt beschouwd als minimalist door zijn gebruik van eenvoudige vormen, beperkte toonaarden en toonvormen maar in tegenstelling tot de meeste minimalistische componisten houdt hij er een sterke logische benadering op na. Zo zijn mathematische modellen, permutaties en voorspelbare sequenties en procédés belangrijke onderdelen in zijn composities. Hij studeerde aan de Yale University en genoot later privé-lessen compositie bij componist Morton Feldman. Hij werkte 15 jaar in New York als componist en muzikant maar ook als muziekcriticus en vertrok in 1983 naar Parijs waar hij nog steeds resideert. Johnson is vooral gekend voor zijn opera’s: The Four Note Opera (1972) en Riemannoper (1983) werden en worden wereldwijd opgevoerd. Zijn omvangrijkste werk is het Bonhoeffer Oratorium (1996), een twee uur durend stuk voor orkest, koor en solisten op teksten van de Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer. In opdracht van radiozenders als Radio France, WDR en Australian Broadcasting Company creëerde hij in de jaren negentig ook talloze radiowerken. Labels als Phil Niblocks XI en het Zwitserse Hat Art publiceren Johnsons cd’s, zijn artikels voor The Village Voice van 1972 tot 1982 over nieuwe muziek zijn gebundeld in ‘The Voice of New Music’ en gepubliceerd door het Apollohuis -tegenwoordig ook downloadbaar via Johnsons webpagina’s (zie lager)- en het theoretische boek Self-Similar Melodies verscheen bij Editions 75.
http://www.tom.johnson.org/


JENS BRAND: ‘G-Player - The Earth is a Disc’
De G-Player wordt voorgesteld in een G-Player- of G-P-shop door een vertegenwoordiger die u graag persoonlijk te woord staat. U krijgt de nodige uitleg en een handige data/promo-sheet en kan vanuit een comfortabele zetel kijken en luisteren naar de mogelijkheden van de G-Player. De Duitse componist, muzikant, beeldend en audiovisueel kunstenaar en organisator Jens Brand ontwikkelde de G-player in samenspraak met de software specialist Sukandar Kartadinata. De G-player ziet er uit als een cd-speler maar in plaats van cd-schijfjes bespeelt deze G-player het aardoppervlak. De G-player is in staat om de positie van alle publieke satellieten (een duizendtal) te lokaliseren. De elliptische baan van een gekozen satelliet wordt geprojecteerd op de oppervlakte van de aarde. Zoals de naald de groeven van een vinylplaat volgt of een laser de bits van een cd schijf scant, zo tast het imaginaire pad van de satelliet het aardoppervlak af en vertaalt de numerieke, topografische gegevens in geluid. De G-Player display leert ons de naam van de gekozen satelliet, de aard ervan (weer, telecommunicatie, militair), de hoogte waarop de satelliet zich bevindt en de coördinaten van het gescande aardoppervlak (breedtegraad en hoogtegraad).
Jens Brand (1968, Dortmund) studeerde beeldende kunst in Munster en woont en werkt als componist, muzikant, beeldend en audiovisueel kunstenaar en organisator in Keulen. Hij speelde en stelde overal in Europa maar ook in Cuba, Botswana, Japan en Amerika tentoon. Alhoewel hij een opleiding in de beeldende kunsten genoot, begon hij al snel de grenzen tussen componist en beeldend kunstenaar te verwarren en te overschrijden. De meeste van zijn installaties bevatten geluid en zijn geluidswerk en composities beschouwen het beeld en de audio-informatie als gelijkwaardig. Een tendens in zijn werk is dat zijn stukken ofwel erg eenvoudig en betekenisloos zijn ofwel bestaan uit een erg ingewikkelde chaos die alles en iedereen omvat. Zijn stukken verschijnen als concerten, performances of installaties en worden meestal aangepast aan de locatie. Tegenwoordig is zijn werk een mengeling van deze genres, ontwikkeld als logische en absurde spelletjes tussen het publiek en de kunstenaar. Zijn experimenten willen geen geloof of waarheid vestigen, maar proberen een vruchtbare grond te creëren voor onderzoek, communicatie en progressieve mislukking.
http://www.singuhr.de/web02/inhalt_d/jbrand_bio.html


AERNOUDT JACOBS/tmrx: ‘Playground G’

Playground G is een onderdeel van ‘ doundo/recycling g’ een concept van Ludo Engels en julia
Eckhardt’ in een productie van Q-O2 vzw
‘Playground G’ is een installatie/performance met een aantal modificators, noiseshapers en noisemakers. Ze modificeren het geluid van een altviool (de G-toon), bespeeld door Julia Eckhardt, dat wordt gefilterd via verschillende materialen: water, ijs, klei, glas, lucht en papier. Elk voorwerp heeft twee piezo-elementen, het ene wordt als luidspreker, het andere als microfoon gebruikt. Aan de basis van deze installatie/performance ligt een intensief onderzoek naar de resonantiefrequenties van de gebruikte materialen. Elk materiaal heeft een specifieke frequentie waarop het begint te resoneren en te moduleren met een bijzondere een invloed op het geluid. De bol van klei, bijvoorbeeld, zal het geluid zelfs door de tafel waar hij op ligt geleiden. Papier zal het geluid dan weer veel meer absorberen. De luidsprekers die rond de tafel staan, versterken het gefilterde geluid, de luidsprekers in de vier hoeken van de ruimte versterken het ongefilterde geluid. Getallen of calculus liggen bij Playground G niet rechtstreeks aan de basis van de klank maar zorgen eerder onrechtstreeks voor de beïnvloeding van de klanken door de toegepaste modulatiefrequenties. Elk object heeft zijn eigen ‘gevoel’, voel u vrij om zelf met de elementen te spelen...
Arnaud Jacobs (1968, Wilrijk) studeerde architectuur aan het Sint-Lukasinstituut in Gent maar koos al snel voor muziek/geluid in de breedste zin van het woord. Hij leeft en werkt in Brussel en presenteert sinds 1996 zijn installaties en concerten in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Italië, Mexico en België (Kunstencentrum BELGIE, Happy New Ears, Argos, KunstenfestivaldesArts, Beursschouwburg...). Audiomateriaal van zijn bekendste alter ego tmrx vinden we o.a. terug op labels als Achim Wollscheids SELEKTION en op het befaamde Nederlandse label voor nieuwe muziek STAALPLAAT. Als tmrx vertrekt Jacobs vanuit een fascinatie voor geluid in al zijn manifestaties. Dit verklaart waarom hij zijn materiaal vaak uit de werkelijkheid haalt: met een microfoon en opnameapparatuur maakt hij veldopnames. Het geluid van tmrx bevindt zich tussen het reële en het absurde. Sinds 1999 is Arnaud Jacobs op regelmatige basis te gast in kunstencentrum BELGIE met diverse samenwerkingsprojecten in diverse disciplines (o.a. met FYKE, Kris Verdonck). Andere aliassen zijn Mark Mancha (elektronische muziek), Arnaud Jacobs (muziek voor films, theater en andere media) en Aernoudt Jacobs (geluidsinstallaties).
http://www.tmrx.org

 
 
 

DATA: vr 14 en za 15 okt

AANVANG 20u00


INKOM voor beide dagen, inclusief concert CHICAGO UNDERGROUND QUARTET op 15/10: EUR 7 (leden BELGIE) / EUR 9