“GALAPAGOS”

Galapagos geeft vier eilanden van mensen een stem in een setting die de kleuren draagt van SM, klinische 'clean' en horror-hotels. Vier naamloze entiteiten zijn opgesloten in een tijdloos vacuüm waar wetenschap duelleert met diep-menselijke tragiek. Resultaat is een beeldrijke bespiegeling op normaliteit, existentiële angsten, moeders en de vroeg-eenentwintigste mens als sociale melaats.
Regie: Stef Lernous
Spel: Tine Van den Wyngaert, Nick Kaldunski

"LIFE ON THE EDGE"
 
 ‘Art brut’ – of ‘outsider art’ – valt buiten het kunstcanon: als u nooit eerder van de term  heeft gehoord, is dat absoluut niet verwonderlijk.
Nog minder hoeft dat een bezwaar te vormen: wie vorig seizoen Galapagos zag, weet dat de relatieve obscuriteit van vele inspiratiebronnen van Abattoir Fermé nochtans geen ‘elitair theater’ oplevert.
 
Met Life on the Edge inspireert Abattoir Fermé zich op de ‘outsiderkunst’, en belandt daarmee op het fascinerende terrein van de zonderlinge kluizenaar die – vaak onbewust – een kunstenaar blijkt te zijn.
De outsider-wereld is een universum waarin Waanzin en Genialiteit buren zijn: een zolderkamer van stiekeme schriftjes, curieuze tekeningen, (pseudo-)wetenschap, complexe kosmosbeelden en onuitsprekelijk mooie artistieke creaties.
 
Abattoir Fermé wil met Life on the Edge is een voorstelling te maken die een aantal thema’s van de outsider art vrijuit interpreteert en binnen een ruimere context plaatst: die van kunst, creativiteit en de fantasie. Hoe overleef je je eigen hoofd en werkelijkheid tussen zes miljard andere hoofden die elk hun eigen kleine realiteit scheppen?
 
Vier personages ontmoeten mekaar op de rand van de wereld: de kick-off van een queeste langsheen religie, wetenschap, kunst, creativiteit, eenzaamheid, trauma’s en verloren Liefdes. Met een roestig scheermes dissecteert Abattoir Fermé de onderbuik, en assembleert er Frankenstein-gewijs haar eigen versie van het fenomeen “mens” uit.
Net als bij Bloetverlies en Galapagos vertaalt Abattoir Fermé haar fascinatie voor “het afwijkende” in een vrije, labyrintische vertelling met een uitgesproken beeldtaal en authentieke theatrale vorm.
 
Met Life on the Edge luidt het theatercollectief rond Stef Lernous, Tine Van den Wyngaert, Nick Kaldunski en Joost Vandecasteele zijn zesde bestaansjaar in. De titel van de nieuwe productie geldt evengoed als credo voor het artistiek parcours van Abattoir Fermé, dat haar drive steevast uit ‘de marge’ en de counterculture haalt.

Over Abattoir Fermé…
 
Met Life on the Edge luidt het theatercollectief rond Stef Lernous, Tine Van den Wyngaert, Nick Kaldunski en Joost Vandecasteele haar zesde bestaansjaar in. De titel van de nieuwe productie geldt evengoed als credo voor het artistiek parcours van Abattoir Fermé, dat haar drive steevast uit ‘de marge’ en de counterculture haalt.
 
Van bij haar ontstaan in 1999, was één van de primaire doelstellingen van Abattoir Fermé om originele materie en nieuwe vormen van dramaturgie en theatermaken te onderzoeken.
Enerzijds werd die bekommernis ingegeven door de levensloze – want uniforme –  toestand van het Mechelse (Vlaamse?) theaterlandschap; anderzijds voelden de vier kernleden zich verbonden door een diepe fascinatie voor alles wat “afweek van de norm”.
De gezamenlijke interesse voor “het andere” resulteerde in een twintigtal theaterproducties. Vormelijk viel vooral de voorliefde voor het groteske en het escapistische op, inhoudelijk merkte men obsessies met thema’s als de rand van de maatschappij (Het Hof van Leyden en Afzien), de pathologie (De Regels van het Goor), de maakbaarheid van de neoliberale samenleving (dial H for ....*), en identiteit (Galapagos).  
 
Aan de grondslag van al deze projecten ligt bovenal de idee dat er in de huidige samenleving een ongezonde, haast pathologische preoccupatie met ‘normaliteit’ bestaat. Tegen deze ideologische achtergrond, ziet VZW Abattoir Fermé het dan ook als haar missie om theater te creëren dat zich door zijn eigenzinnige vorm, materie en dramaturgie laat omschrijven als een dissidente stem binnen de dictatuur van de uniformiteit.